ΑΝ ΤΟΝ ΞΟΔΕΥΕΙΣ ΑΔΙΚΑ ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ ΤΟ ΚΡΙΜΑ!!!
Το μέσο μηνιαίο εισόδημα του Έλληνα ανέρχεται σε 1.141,00 € (πηγή: Eurostat). Αυτό σημαίνει ότι κάθε ώρα που «χάνεται» άσκοπα και μη αποδοτικά, στοιχίζει 7,59€. Αρκεί μόνο μία χαμένη ώρα τη μέρα στην εργασία, για να προκαλέσει μία ετήσια ζημία της τάξεως των 1.852,00€!!!
«Είναι πολλά τα λεφτά Άρη!»
Όσο κι αν μας ενοχλεί αυτή η μόνιμη απώλεια χρόνου, όσο κι αν πασχίζουμε να τεντώσουμε, να βολέψουμε, να στριμώξουμε τις υποχρεώσεις μας σε μία ατζέντα τόσο αυτό δείχνει και πιο δύσκολο. Και όλα αυτά γιατί κανένα σχολείο δεν μας δίδαξε την φύση και την τέχνη της διαχείρισης του χρόνου.
Από το αδιέξοδο αυτό ανέλαβε να μας βγάλει το management με θεωρίες που διαμορφώθηκαν από τη δεκαετία του ’70 ως σήμερα. Αρχικά, η αντίληψη που υιοθετήθηκε ήταν δύσκαμπτη και αρτηριοσκληρωτική. Η μέρα χωρίστηκε σε τεμάχια (time slots) και φτιάχτηκαν οι ατζέντες τα filofax και τα οργανογράμματα. Επιτυχία στη διαχείριση του χρόνου ήταν το να γεμίζεις κουτάκια με εργασίες με κάποιο λογικό τρόπο. Αν η ατζέντα είχε κενά είχες «ελεύθερο χρόνο» αν όχι είχες «οργάνωση»!
Μετά ακολούθησε ο Νόμος του Μέρφι (όταν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει) ο Νόμος του Έρικσον (κάθε εργασία χρειάζεται περισσότερο χρόνο απ’ ότι νομίζεις) και ο Νόμος του Παρρέτο (το 20% των επουσιωδών λεπτομερειών ενός έργου θα χρειαστεί το 80% του διαθέσιμου χρόνου) μαζί με όλες τις επεκτάσεις τους.
Με λίγα λόγια ο κόσμος που ζούμε είναι περισσότερο περίπλοκος από ότι ήταν παλιότερα! Η νοοτροπία του να διαχειριζόμαστε το χρόνο σα να μοιράζουμε κουκιά αποδείχτηκε όχι μόνο αναποτελεσματική αλλά και επικίνδυνη!
Πως λοιπόν θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε την πολυπλοκότητα αυτή; Ας δούμε μερικές απλές στρατηγικές.
• Για κάθε εργασία υπολογίστε 60% δράση, 20% ξεκούραση και 20% χρόνου που θα χαθεί από απρόβλεπτους παράγοντες.
• Για κάθε εργασία απαιτείται τόσο η προεργασία (που συνήθως δεν την υπολογίζουμε) όσο και η μετεργασία (που συνήθως την αγνοούμε)
• Κάθε εργασία τείνει να καταλαμβάνει όλο το διαθέσιμο χρόνο.
• Κάθε διαθέσιμη θέση χώρου δεν μένει άδεια για πολύ.
• Πέρα από το όριο των ωρών εργασίας, ο καταναλωμένος χρόνος δεν είναι αποτελεσματικός.
• Το σύνολο του χρόνου μιας εργασίας είναι μικρότερο όταν αυτή γίνεται αυτοτελώς.
• Υπάρχει μία στιγμή για όλα και ένας χρόνος για κάθε τι.
• Πάντα μα πάντα να έχεις ένα εναλλακτικό σχέδιο για την όχι και τόσο σπάνια περίπτωση που κάτι θα ακυρωθεί.
Ο χρόνος είναι το πολυτιμότερο αγαθό που μας παρέχει η ζωή γιατί με αυτόν την μετράμε. Παρέχεται σε όλους στην ίδια ποσότητα κάθε μέρα και χωρίς καμία εξαίρεση. Αυτό που θα κριθεί στο τέλος του χρόνου είναι το πόσο έξυπνα ή αν θέλετε κομψά τον ξοδέψαμε. Αν τον σεβαστήκαμε χρησιμοποιώντας με σύνεση τις στιγμές εργασίας και ανάπαυσης.
Μην ξεχνάτε: Σημασία έχει να εστιαστεί κάποιος στο αποτέλεσμα και όχι στο να έχει δουλειές να κάνει!
ΖΗΣΕ ΤΟ ΤΩΡΑ ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΤΙΚΑ !
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΥΛΑΕΙ !
Τετάρτη, Οκτωβρίου 11, 2006
Τρίτη, Οκτωβρίου 10, 2006
ΠΙΑΣΕ ΠΑΤΟ
5 ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΤΟ ΟΜΑΔΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ.
Το Πνεύμα Ομάδας είναι ο καταλυτικός παράγοντας στην επίτευξη υψηλής απόδοσης. Η Στρατηγική, το Marketing, η Τεχνολογία και το Επενδεδυμένο Κεφάλαιο είναι σημαντικά. Όμως η συναισθηματική Δέσμευση των ανθρώπων που χρησιμοποιούν αυτά τα εργαλεία ή εκτελούν τις προγραμματισμένες διαδικασίες θα καθορίσει το κατά πόσο μπορεί μια επιχείρηση να επιτύχει ή να βυθιστεί στην αναποτελεσματικότητα.
Είναι πολύ συχνό φαινόμενο να μπαίνει κάποιος σε ένα προσεγμένο και πανάκριβο επαγγελματικό χώρο μόνο και μόνο για να αντιμετωπιστεί από το προσωπικό σαν παρείσακτος ή ακόμη και σαν εισβολέας. Άλλες φορές πάλι βλέπουμε αδιάφορους ανθρώπους να κάνουν πως χειρίζονται εξειδικευμένο εξοπλισμό φτιαγμένο για να βελτιώνει την εξυπηρέτηση του πελάτη!
Κατά την επιδίωξη της επιχειρηματικής δυσπραγίας πολλοί ψάχνουν να βρουν αρωγή στον πολύ φτηνό (ή πολύ ακριβό) εξοπλισμό, στα πολύ ακριβά (ή πολύ φτηνά) προϊόντα, στους πολύ απαιτητικούς (ή πολύ αναποφάσιστους) πελάτες και άλλα ημίμετρα. Ξεχνούν ότι αυτό που θα ρίξει έξω την επιχείρησή τους μια για πάντα, είναι η υπονόμευση του ομαδικού πνεύματος.
Αν λοιπόν σας ενδιαφέρει η δημιουργία γραφειοκρατικής νοοτροπίας και μια όχι χλιαρή αλλά παταγώδης αποτυχία τότε ακολουθήστε τις εξής οδηγίες:
1. Προβάλλετε ένα μήνυμα για την ποιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών της επιχείρησής σας εντελώς διαφορετικό από αυτό που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι συνεργάτες σας. Αυτό αυξάνει τα ειρωνικά χαμόγελα, εδραιώνει τον κυνισμό και δημιουργεί ένα κλίμα απάθειας στο προσωπικό. Έτσι, οι πελάτες μπορούν να απολαύσουν την αίσθηση του κενού ανάμεσα στις προσδοκίες τους και την ψυχρή πραγματικότητα.
2. Να μιλάτε συνεχώς για εξουσιοδοτήσεις και αποκέντρωση αλλά να διατηρείτε ένα αυστηρό σύστημα εγκρίσεων μια αργή διαδικασία αποφάσεων και δύσκαμπτους κανόνες. Με άλλα λόγια: “έχεις την πλήρη εμπιστοσύνη μας αλλά πάρε την έγκρισή μας πριν κάνεις κάτι”. Δημιουργήστε μια φήμη για διαφάνεια και πολιτική “ανοικτής πόρτας”. Έπειτα αντιμετωπίστε κάθε πρόταση με στενοκεφαλιά και ψυχρότητα, ιδιαίτερα αν πρόκειται για δυσάρεστες παρατηρήσεις ή κακά νέα.
3. Παρά τις εκ βαθέων δηλώσεις σας περί Αξιών και σημαντικότητας των ανθρώπων να συμπεριφέρεστε στους συνεργάτες σας σαν ένα περιουσιακό στοιχείο που χρειάζεται διαχείριση. Αντί για “συνεργάτες” να χρησιμοποιείτε φράσεις όπως: “οι δικοί μου”, “το ανθρώπινο δυναμικό”, “οι μέσα”. Επίσης όταν δίνεις εντολές ή οδηγίες να χρησιμοποιείς το όνομα του τομέα και όχι του ανθρώπου π.χ. “αυτά να τα πεις στο Λογιστήριο”. Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να τους συμπεριφέρονται σαν ξεχωριστά άτομα όμως εσύ να τους φέρεσαι σαν ιδιοκτησία σου.
4. Τα θέματα που προβάλλουν τα στελέχη και η διοίκηση πρέπει πάντα να χαίρουν ιδιαίτερης μεταχείρισης σε σχέση με αυτά των “απλών” υπαλλήλων. Να δημιουργήσετε στεγανά ανάμεσα στα στελέχη και τους “απλούς” υπαλλήλους. Τα σοβαρά θέματα θα πρέπει να λύνονται σε “συσκέψεις κορυφής”. Η γνώμη ενός κατώτερου υπαλλήλου θα πρέπει να λαμβάνεται υπ'όψιν δειγματοληπτικά και μόνο αν δεν έχει ήδη διαμορφωμένη εικόνα κάποιο στέλεχος.
5. Να δημιουργήσετε συστήματα επιβράβευσης και αναγνώρισης τα οποία όμως να είναι αρτηριοσκληρωτικά και γελοία. Εκπαιδεύστε τα στελέχη σας να επιβραβεύουν μηχανικά και απρόσωπα. Ονομάστε μια προβλεπόμενη αμοιβή ως “επίδομα παραγωγικότητας” και μοιράστε την αδιακρίτως σε όλους. Αναδείξτε τον “Υπάλληλο του Μήνα” με αλφαβητική κατάταξη.
Μελετήστε και εφαρμόστε τους παραπάνω κανόνες και εσείς θα χάσετε!
Καλή Αποτυχία!
Το Πνεύμα Ομάδας είναι ο καταλυτικός παράγοντας στην επίτευξη υψηλής απόδοσης. Η Στρατηγική, το Marketing, η Τεχνολογία και το Επενδεδυμένο Κεφάλαιο είναι σημαντικά. Όμως η συναισθηματική Δέσμευση των ανθρώπων που χρησιμοποιούν αυτά τα εργαλεία ή εκτελούν τις προγραμματισμένες διαδικασίες θα καθορίσει το κατά πόσο μπορεί μια επιχείρηση να επιτύχει ή να βυθιστεί στην αναποτελεσματικότητα.
Είναι πολύ συχνό φαινόμενο να μπαίνει κάποιος σε ένα προσεγμένο και πανάκριβο επαγγελματικό χώρο μόνο και μόνο για να αντιμετωπιστεί από το προσωπικό σαν παρείσακτος ή ακόμη και σαν εισβολέας. Άλλες φορές πάλι βλέπουμε αδιάφορους ανθρώπους να κάνουν πως χειρίζονται εξειδικευμένο εξοπλισμό φτιαγμένο για να βελτιώνει την εξυπηρέτηση του πελάτη!
Κατά την επιδίωξη της επιχειρηματικής δυσπραγίας πολλοί ψάχνουν να βρουν αρωγή στον πολύ φτηνό (ή πολύ ακριβό) εξοπλισμό, στα πολύ ακριβά (ή πολύ φτηνά) προϊόντα, στους πολύ απαιτητικούς (ή πολύ αναποφάσιστους) πελάτες και άλλα ημίμετρα. Ξεχνούν ότι αυτό που θα ρίξει έξω την επιχείρησή τους μια για πάντα, είναι η υπονόμευση του ομαδικού πνεύματος.
Αν λοιπόν σας ενδιαφέρει η δημιουργία γραφειοκρατικής νοοτροπίας και μια όχι χλιαρή αλλά παταγώδης αποτυχία τότε ακολουθήστε τις εξής οδηγίες:
1. Προβάλλετε ένα μήνυμα για την ποιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών της επιχείρησής σας εντελώς διαφορετικό από αυτό που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι συνεργάτες σας. Αυτό αυξάνει τα ειρωνικά χαμόγελα, εδραιώνει τον κυνισμό και δημιουργεί ένα κλίμα απάθειας στο προσωπικό. Έτσι, οι πελάτες μπορούν να απολαύσουν την αίσθηση του κενού ανάμεσα στις προσδοκίες τους και την ψυχρή πραγματικότητα.
2. Να μιλάτε συνεχώς για εξουσιοδοτήσεις και αποκέντρωση αλλά να διατηρείτε ένα αυστηρό σύστημα εγκρίσεων μια αργή διαδικασία αποφάσεων και δύσκαμπτους κανόνες. Με άλλα λόγια: “έχεις την πλήρη εμπιστοσύνη μας αλλά πάρε την έγκρισή μας πριν κάνεις κάτι”. Δημιουργήστε μια φήμη για διαφάνεια και πολιτική “ανοικτής πόρτας”. Έπειτα αντιμετωπίστε κάθε πρόταση με στενοκεφαλιά και ψυχρότητα, ιδιαίτερα αν πρόκειται για δυσάρεστες παρατηρήσεις ή κακά νέα.
3. Παρά τις εκ βαθέων δηλώσεις σας περί Αξιών και σημαντικότητας των ανθρώπων να συμπεριφέρεστε στους συνεργάτες σας σαν ένα περιουσιακό στοιχείο που χρειάζεται διαχείριση. Αντί για “συνεργάτες” να χρησιμοποιείτε φράσεις όπως: “οι δικοί μου”, “το ανθρώπινο δυναμικό”, “οι μέσα”. Επίσης όταν δίνεις εντολές ή οδηγίες να χρησιμοποιείς το όνομα του τομέα και όχι του ανθρώπου π.χ. “αυτά να τα πεις στο Λογιστήριο”. Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να τους συμπεριφέρονται σαν ξεχωριστά άτομα όμως εσύ να τους φέρεσαι σαν ιδιοκτησία σου.
4. Τα θέματα που προβάλλουν τα στελέχη και η διοίκηση πρέπει πάντα να χαίρουν ιδιαίτερης μεταχείρισης σε σχέση με αυτά των “απλών” υπαλλήλων. Να δημιουργήσετε στεγανά ανάμεσα στα στελέχη και τους “απλούς” υπαλλήλους. Τα σοβαρά θέματα θα πρέπει να λύνονται σε “συσκέψεις κορυφής”. Η γνώμη ενός κατώτερου υπαλλήλου θα πρέπει να λαμβάνεται υπ'όψιν δειγματοληπτικά και μόνο αν δεν έχει ήδη διαμορφωμένη εικόνα κάποιο στέλεχος.
5. Να δημιουργήσετε συστήματα επιβράβευσης και αναγνώρισης τα οποία όμως να είναι αρτηριοσκληρωτικά και γελοία. Εκπαιδεύστε τα στελέχη σας να επιβραβεύουν μηχανικά και απρόσωπα. Ονομάστε μια προβλεπόμενη αμοιβή ως “επίδομα παραγωγικότητας” και μοιράστε την αδιακρίτως σε όλους. Αναδείξτε τον “Υπάλληλο του Μήνα” με αλφαβητική κατάταξη.
Μελετήστε και εφαρμόστε τους παραπάνω κανόνες και εσείς θα χάσετε!
Καλή Αποτυχία!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
