Το παρακάτω κείμενο είναι ένα άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό BusinessWoman το φθινόπωρο του 2007. Τότε ήταν μια απλή υπενθύμηση! Τώρα πια είναι προειδοποίηση.
Μία μικρή αναφορά στα βασικά σημεία και κανόνες που διέπουν τις δοσοληψίες σε συνάλλαγμα για να θυμούνται οι παλιοί (που πήραν δάνειο σε γεν) και να μαθαίνουν οι νεότεροι (που παίρνουν δάνειο σε Ελβετικό Φράγκο).
Μία μικρή αναφορά στα βασικά σημεία και κανόνες που διέπουν τις δοσοληψίες σε συνάλλαγμα για να θυμούνται οι παλιοί (που πήραν δάνειο σε γεν) και να μαθαίνουν οι νεότεροι (που παίρνουν δάνειο σε Ελβετικό Φράγκο).
ΑΞΙΩΜΑ Νο 1: Όποιος δανείζεται σε ξένο νόμισμα επιδιώκει να τύχει καλύτερης κοστολόγησης απ'ότι σε εγχώριο, δηλαδή επιδιώκει να κερδίσει.
Όταν μία τράπεζα δανείζει σε συνάλλαγμα ενώ η αγορά σε εγχώριο παρουσιάζει κάμψη επιδιώκει να πετύχει καλύτερη θέση στον ανταγωνισμό, δηλαδή επιδιώκει να κερδίσει.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Νο 1: Όλοι επιδιώκουν το κέρδος ΤΟΥΣ!
ΑΞΙΩΜΑ Νο 2: Όταν πουλάς αναγκαστικά κάτι που έχεις και την τιμή καθορίζει ο αγοραστής, τότε ΧΑΝΕΙΣ! Όταν πάλι αναγκαστικά αγοράζεις κάτι που χρειάζεσαι και την τιμή την καθορίζει ο πωλητής, τότε πάλι ΧΑΝΕΙΣ!
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Νο 2: Όταν παίρνεις δάνειο σε συνάλλαγμα θα χρειαστεί να το μετατρέψεις σε Ευρώ (αναγκαστική πώληση) χάνοντας κατά την εκταμίευση και να το αποπληρώσεις πάλι χάνοντας κάθε φορά που μετατρέπεις τα Ευρώ σου σε συνάλλαγμα (αναγκαστική αγορά)!
ΑΞΙΩΜΑ Νο 3: Κανένας δεν μπορεί να προδιαγράψει την πορεία των ισοτιμιών με ακρίβεια στο κοντινό μέλλον. Πόσο μάλιστα μέσα σε ένα χρονικό ορίζοντα δεκαετιών.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Νο 3: Ακόμη και το ελβετικό φράγκο, παρά τη σταθερότητά του, υπόκειται στους νόμους που διέπουν την αγορά συναλλάγματος. Οι διακυμάνσεις στην ισοτιμία του με το ευρώ μπορεί να είναι μικρές, όχι όμως και ανύπαρκτες.
Γενική ανακαιφαλαίωση
Η άνοδος των Ευρωπαικών επιτόκιων, και η παραμονή της αγοράς ακινήτων σε υψηλά επίπεδα έχει στρέψει πάρα πολλούς Έλληνες στα ελκυστικά (αρχικά) δάνεια σε Ελβετικό νόμισμα. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τα εν λόγω δάνεια “κακά τραπεζικά προϊόντα”. Αντιθέτως μάλιστα μπορούν να θεωρηθούν εξαιρετικές επιλογές αν επιλέγονται συνειδητά και υπολογισμένα. Πρέπει όμως να καταδείξουμε τους συγκεκριμένους κινδύνους που ελλοχεύουν και που τεχνηέντως ελέω marketing έχουν αποσιωποιηθεί.
Το υψηλό ρίσκο των δανείων σε συνάλλαγμα βρίσκεται στον λεγόμενο συναλλαγματικό κίνδυνο. Με απλά λόγια αν το Ελβετικό φράγκο ανέβει έναντι του Ευρώ θα πληρώσεις περισσότερα. Το ίδιο θα συμβεί αν το “σκληρό” μεχρι τώρα Ευρώ υποτιμηθεί ή έστω διολισθήσει στην διεθνή αγορά. Και αναφέρω αυτή τη λεπτομέρεια γιατί το πωλησιακό μοτίβο των δανείων σε Ελβετικό λέει: “το Ελβετικό φράγκο έχει επιδείξει εξαιρετική σταθερότητα τα τελευταία χρόνια”. Σαφέστατα το φράγκο μπορεί να παραμείνει σταθερό αλλά θα παραμείνει σταθερό και το ευρώ;
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Την περίοδο που διανύουμε το φράγκο έχει παρουσιάσει τις κατώτερες τιμές οκταετίας. Αυτό σημαίνει ότι όσοι πήραν δάνειο σε Ελβετικό το μετέτρεψαν σε Ευρώ σε εξαιρετικά χαμηλή τιμή (βλ. Αξίωμα Νο 2). Το ποσό αυτό θα κληθούν να αποπληρώσουν σε πιθανά ακριβότερη τιμή.
Επιπρόσθετα του συναλλαγματικού θα πρέπει να συνυπολογισθεί και ο επιτοκιακός κίνδυνος. Η πιθανή μεταβολή των επιτοκίων της Ελβετίας είναι ανεξάρτητη από την πορεία των αντίστοιχων Ευρωπαϊκών όπως φάνηκε και από την πρόσφατη αύξηση του Ελβετικού κατά 0.25% χωρίς την ανάλογη αύξηση του Ευρωπαϊκου.
Τέλος, για να ολοκληρώσουμε αυτή την απλή αλλά όχι απλοϊκή προσέγγιση να υπενθυμίσουμε ότι πέραν των ρητών κινδύνων υπάρχει και ο κανόνας της αγοράς που ονομάζεται cross selling. Όταν παίρνουμε ένα δάνειο σε συνάλλαγμα πραγματοποιούμε τρείς δραστηριότητες με την τράπεζα: δανειζόμαστε, πουλάμε συνάλλαγμα και αγοράζουμε συνάλλαγμα με την ανάλογη επιβάρυνση κάθε φορά. Γινόμαστε δηλαδή πελάτες 3 σε 1.
Το αξίωμα Νο 1 σε όλη του την έκταση!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου