Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΚΑΙ ...ΟΙ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΙ

'Ένας επαγγελματίας Τραπεζικός Διαμεσολαβητής εξηγεί τι είναι, ποιους και πότε εξυπηρετεί και τι κινδύνους έχει η “Περίοδος Χάριτος” σε ένα δάνειο.

Είναι πια συχνό φαινόμενο να διαβάζουμε άρθρα σε εφημερίδες που προσπαθούν να διαφωτίσουν τον αναγνώστη για την αγορά του χρήματος και τον τελευταίο καιρό για το χώρο των δανείων.

Αφορμή για το συγκεκριμένο κείμενο στάθηκε άρθρο σε γνωστή Κυριακάτικη εφημερίδα που έτυχε να διαβάσω πρόσφατα. Θέμα του ήταν το τοπίο του τραπεζικού ανταγωνισμού στα προϊόντα καταναλωτικής πίστης εν όψη των Εορτών. Αν και οι προθέσεις του συγγραφέα ήταν αγαθές ήτοι να ενημερώσει και να προστατέψει το κοινό από τις κακοτοπιές των δανείων, πέρα από την επιφανειακή και εξ'απαλών ονύχων παρουσίαση των τραπεζικών προϊόντων, εξέθετε τους αναγνώστες μεταξύ άλλων και στον κίνδυνο της περιόδου χάριτος. Συγκεκριμένα, παρουσίαζε την δυνατότητα ορισμένων δανειακών προϊόντων να ξεκινούν την περίοδο αποπληρωμής τους μεταχρονολογημένα σαν ένα ελκυστικό, βολικό και έξυπνο χαρακτηριστικό των εν΄λόγω προϊόντων. Οποία πλάνη!!!

Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους από την αρχή.

Περίοδος χάριτος είναι η χρονική αυτή περίοδος κατά την οποία η υποχρέωση κάποιου να πράξει ή να υποστεί αυτά που οφείλει αναστέλλεται έναντι κάποιου ανταλλάγματος. Μετά από αυτήν, η υποχρέωση ενεργοποιείται και πάλι προσαυξημένη με το κόστος του ανταλλάγματος. Η χρονική αυτή αναστολή της υποχρέωσης έχει σκοπό να εξυπηρετήσει συγκεκριμένες απρόσμενες και περιορισμένες χρονικά ανάγκες κάποιου.

Μεταφράζοντας κάποιος τον παραπάνω ορισμό θα κατέληγε σε μερικά πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα:

• Όταν ζητάμε “περίοδο χάριτος” στην ουσία ζητάμε μια εξυπηρέτηση. Η εξυπηρέτηση αυτή έχει ένα αντίτιμο.
• Δεν κερδίζουμε χρόνο αλλά ούτε και χρήμα αφού πέραν της συμβατικής υποχρέωσης πρέπει να αποπληρωθεί και το αντάλλαγμα της εξυπηρέτησης.
• Για να κάνουμε χρήση αυτής της εξυπηρέτησης θα πρέπει να έχουν προκύψει σημαντικές, εξαιρετικές, ανυπέρβλητες και μη συστηματικές ανάγκες.
• Το κέρδος που θα προκύψει από την εξυπηρέτηση θα πρέπει να έχει μεγαλύτερη αξία από το αντίτιμό της.
• Η περίοδος χάριτος αν και εφόσον ζητηθεί πρέπει να είναι όσο το δυνατόν συντομότερη.

Είναι λογικό λοιπόν-αν και όχι απαραίτητο, ούτε προτεινόμενο- να ζητά κάποιος μία περίοδο χάριτος 2-3 μηνών όταν παίρνει στεγαστικό δάνειο επειδή κατά την απόκτηση ενός ακινήτου προκύπτουν αρκετά έξοδα που ενδέχεται να μην είχαν υπολογιστεί με ακρίβεια. Έτσι η περίοδος αυτή παρέχει μια μικρή διευκόλυνση στο δανειολήπτη για την αντιμετώπιση αυτής της περιόδου αυξημένων απαιτήσεων. Άλλωστε, ένα στεγαστικό δάνειο στην ουσία είναι δανεισμός για την απόκτηση ενός περιουσιακού στοιχείου που προσδοκούμε μέσω της αύξησης της αξίας του σε βάθος χρόνου να υπερκεράσουμε το κόστος της εξυπηρέτησης.

Αντίθετα, το να ζητήσουμε περίοδο χάριτος σε ένα καταναλωτικό δάνειο μεσοβραχυπρόθεσμης αποπληρωμής δεν είναι ούτε έξυπνο ούτε βολικό. Ιδιαίτερα αν κάνουμε χρήση της μέγιστης διάρκειας περιόδου χάριτος! Δεν υπάρχει πιο σίγουρος τρόπος για να βυθιστεί κάποιος στα χρέη από το να υπεκφεύγει των υποχρεώσεών του από συνήθεια και όχι από ανάγκη.

Το σύνηθες πρόβλημα που προκύπτει έχει τη ρίζα του στο γεγονός ότι το πρόγραμμα αποπληρωμής ενός χρέους αντιμετωπίζει το χρόνο γραμμικά ενώ ο δανειολήπτης ζει σε ένα κυκλικά εξελισσόμενο χρονικό ορίζοντα.

Ας δούμε ένα ακραίο αλλά διαφωτιστικό παράδειγμα:

Τυπικός μέσος οικογενειάρχης αποφασίζει ότι είναι αναγκαίο να ζητήσει ένα καταναλωτικό δάνειο μερικών χιλιάδων ευρώ εν όψη ενός περιοδικού γεγονότος (π.χ. Χριστούγεννα). Ήδη διανύει μία δύσκολη οικονομική περίοδο. Γι'αυτό άλλωστε παίρνει και το δάνειο: για να απολαύσει όσα του αξίζουν και να προσφέρει στους δικούς του όσα επιθυμεί (έτσι του είπε η διαφήμιση!). Λόγω των επερχόμενων εξόδων (είναι Χριστούγεννα) ζητά και την “βολική” περίοδο “αρχίστε να πληρώνετε 1 χρόνο μετά”. Δηλαδή μετά από 12 μήνες.

Δώδεκα μήνες αργότερα συμβαίνει το εξής περίεργο: για το πρόγραμμα αποπληρωμής ξεκινά ο πρώτος μήνας οφειλής ενώ για τον δανειολήπτη είναι πάλι Χριστούγεννα. Όχι μόνο έχει να αντιμετωπίσει τις ίδιες υποχρεώσεις αλλά πρέπει να ξεκινήσει να πληρώνει την πιο ακατάλληλη στιγμή (είναι Χριστούγεννα). Τα αγαθά που που αγόρασε ένα χρόνο πριν έχουν απαξιωθεί ή έχουν καταναλωθεί. Και τέλος πρέπει να πληρώσει και το αντίτιμο για τη διευκόλυνση. Και ενώ ο ήρωάς μας βρίσκεται στα πρόθυρα της απόγνωσης, του έρχεται μια φαεινή ιδέα! Είναι η σωτηρία σκέφτεται. Αυτό θα κάνω!

Πηγαίνει στην κοντινότερη τράπεζα και ζητά να μεταφέρει την οφειλή του από την προηγούμενη τράπεζα. Επί τη ευκαιρία θέλει και μερικές εκατοντάδες ευρώ επί πλέον. Και αν είναι δυνατόν να έχει περίοδο χάριτος ενός χρόνου!!!

Συμπεράσματα:

-Περίοδο χάριτος συνήθως ζητούν οι μελλοθάνατοι!

-Αν είστε Τράπεζα ισχύουν ακριβώς τα αντίστροφα!